bilebilme(k)

İmkansız şey, şiir yazmak. Aşıksan eğer; ve yazmamak,

aylardan nisansa.

(Orhan Veli Kanık)

Akşamdı, adı bahar mı, gül mü, güz mü, ilk görüşte gülmeye başlamıştı. Biraz dalgın sesi titrek, selam vermemiştim oysa, belkide kırdım istemeyerek, hızlı hızlı yürüyordu. Kaşını almış, dudağını boyamıştı, yüzü sonbahar hüznü güneşe benziyordu, gülüşü birden bire geldi. Beklemiyordum keskin bir bıçak gibi saplandı aklıma, hep böyle cana yakın mı bakar acaba? Akşamdı, uzak bir deniz kenarında oturmuş efkar yakıyordum. Karanlık tutmuştu yolları, kimbilir kimin kimin boynundaydı kolları. Gecelerdir kötümserdim, sakallarımı uzatmış durup durup uzakları dinlemiştim. Belki de bir zehirli göz tarafından zehirlenmiştim. Telofonu geldi aniden, dilinde kelimeler bişeyler söylüyordu. Dilinde kelimeler, bilerek, bilmeyerek bişeyler söylüyordu gülerek. Yaz geçti, kış geçti, benden bir bahar geçti. Ben bahardan geçmedim. Akşamdı, uyanıktım, yatağımda oturuyordum. İstanbul mışıl mışıl uyuyordu. Şimdi ne yapıyordu, ne yemiş ne içmişti, nerede dans etmişti, gözleri dolu muydu, yoksa düşleri dolu muydu, neyse neyse bunları düşünmek istemiyordum. Kanıma girmişti bir kere, sanki başı göğsümde, eli elimdeydi. Yaşamak sevmekten geçer diyerek belkide sevdim isteyerek...

Sabahtı, o yoktu, ben yıkılıp gitmiştim. Bir daha ne zaman, nerede, ne olacağımızı ikimizde bilmiyorduk. Belki yeni başlayacaktık, belki hiç başlamayacaktık, belki de başlayıp bitirmiştik. Belki de Belki de..

Nazım Hikmet Ran/ (Bahar Gülü)

Kenny Drew Jr. Trio/ "Cancion Y.Danza VI"